Перейти до основного вмісту
Доступність
ordbøkene.no, Cловник букмола та Словник нюношка

Розширений пошук

Простий пошук
Про розширений пошук
15 результатів

Словник букмола 4 oppslagsord

predikat

іменник середній

Походження

av latin praedicatum

Значення та вживання

  1. i logikk: det som utsies om subjektet i et utsagn
  2. i språkvitenskap: setningsdel som sier noe om subjektet, og som er satt sammen av verbalet (1 med eventuelle utfyllinger, som objekt, predikativ eller adverbial
    Приклад
    • i ‘mannen forsvant raskt’ er ‘forsvant raskt’ predikat
  3. i språkvitenskap: tidligere betegnelse for verbal (1
  4. tillagt egenskap, nærmere karakteristikk (1)
    Приклад
    • Jesus gav seg selv et guddommelig predikat
Сторінка статті

verbal 1

іменник середній

Походження

av verbal (2

Значення та вживання

setningsledd som utgjør kjernen i et predikat (2), og som er et tidsbøyd verb (med eventuelle partisipper eller infinitiver)
Приклад
  • verbalet i setningen
Сторінка статті

setning

іменник чоловічий або жіночий

Походження

norrønt setning; jamfør tysk Satz

Значення та вживання

  1. ytring som normalt inneholder et subjekt (2) og et predikat (2)
    Приклад
    • skrive lange setninger
  2. Приклад
    • bevise en matematisk setning
  3. noe som er plassert ut eller satt sammen
  4. noe som er satt eller skal settes ut (på én gang);
  5. det å sige;
    forskyvning (i jordmasse, bygningskonstruksjoner eller lignende)
    Приклад
    • det hadde oppstått setninger i grunnmuren
Сторінка статті

predikatsdel

іменник чоловічий

Значення та вживання

i grammatikk: del av helsetning som inneholder predikat (2);
til forskjell fra subjektsdel
Приклад
  • predikatsdelen inneholder verbal og eventuelle utfyllinger
Сторінка статті

Словник нюношка 11 oppslagsord

preike 2

preika

дієслово

Походження

norrønt prédika; frå latin praedicare ‘rope (ut), seie fram, forkynne’

Значення та вживання

  1. forkynne
    Приклад
    • preike Guds ord
  2. formane til;
    propagandere for;
    agitere
    Приклад
    • preike moral
  3. prate, snakke i det vide og det breie om noko
    Приклад
    • dei preika politikk heile dagen;
    • preike hol i hovudet på nokon
Сторінка статті

preik

іменник середній

Походження

av preike (2

Значення та вживання

tomt snakk, tøv, prat (2)
Приклад
  • mykje preik og lite handling
Сторінка статті

preike 1

іменник жіночий

Походження

jamfør norrønt prédikan; av preike (2

Значення та вживання

  1. oppbyggjeleg tale i ei gudsteneste
    Приклад
    • halde preike
  2. moraliserande foredrag
Сторінка статті

preiketekst

іменник чоловічий або жіночий

Значення та вживання

tekst som presten har som utgangspunkt for preika (1
Сторінка статті

lekmann

іменник чоловічий

Походження

av lek (4

Значення та вживання

  1. vanleg medlem i eit kyrkjesamfunn;
    til skilnad frå prest
    Приклад
    • preika vart halden av ein lekmann
  2. ufaglært person
Сторінка статті

kyrkjebøn, kyrkjebønn

іменник жіночий

Значення та вживання

fast bøn som presten les frå altaret etter preika
Сторінка статті

homiletikk

іменник чоловічий

Походження

av homilie

Значення та вживання

lære om den kristne preika som grein av den praktiske teologien
Сторінка статті

predikat

іменник середній

Походження

av latin praedicatum

Значення та вживання

  1. i logikk: det som blir sagt om subjektet i ei utsegn
  2. i grammatikk: setningsledd som seier noko om subjektet, og som er sett saman av verbalet (1 og moglege utfyllingar, som objekt, predikativ eller adverbial
    Приклад
    • i ‘eg gav eplet til bror min’ er ‘gav eplet til bror min’ predikat
  3. i språkvitskap: eldre nemning for verbal (1
  4. tillagd eigenskap, nærare karakteristikk (1)
    Приклад
    • eit guddomleg predikat
Сторінка статті

predikatsdel

іменник чоловічий

Значення та вживання

i grammatikk: del av heilsetning som inneheld predikat (2);
til skilnad frå subjektsdel
Приклад
  • predikatsdelen inneheld verbal og eventuelle utfyllingar
Сторінка статті

verbal 1

іменник середній

Походження

av verbal (2

Значення та вживання

setningsledd som utgjer kjernen i eit predikat (2), og som er eit tidsbøygd verb (med mogleg partisipp eller infinitiv)
Приклад
  • verbalet i setninga
Сторінка статті