virtuos 1
іменник чоловічий
Походження
frå italiensk, opphavleg ‘dugande’; av latin virtus ‘kraft’Значення та вживання
person (særleg kunstnar) med høgt utvikla teknikk
Приклад
- ein virtuos på fele;
- ho var ein virtuos i versekunst;
- dei var virtuosar på fotballbana