Nynorskordboka
vindhol, vindhòl
іменник середній
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| eit vindhol | vindholet | vindhol | vindhola |
| eit vindhòl | vindhòlet | vindhòl | vindhòla |
Значення та вживання
- hol (2, 1) til å sleppe luft igjennom;
Приклад
- lage vindhol i det store banneret
- stad der det blæs mykje
Приклад
- den vesle odden er eit vindhol
- grop eller søkk med ufarbar is eller snø
Приклад
- ulykka hende då snøskuteren køyrde inn i eit vindhol
- sjøstykke med svært lite vind
Приклад
- seglbåten vart ståande fast i eit vindhol