Nynorskordboka
trumpe
trumpa
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å trumpaå trumpe | trumpar | trumpa | har trumpa | trump!trumpa!trumpe! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| trumpa + іменник | trumpa + іменник | den/det trumpa + іменник | trumpa + іменник | trumpande |
Походження
samanheng med trampe (2; med innverknad frå trumfeЗначення та вживання
- tvinge gjennom for å få det som ein vil;
Приклад
- han trumpa gjennom viljen sin;
- trumpe seg fram
- stikke (2, 9) med eit trumfkort (1) i kortspel;
Приклад
- motstandaren trumpa og tok stikket