Nynorskordboka
svive
sviva
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å svivaå svive | sviv | sveiv | har svive | sviv! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| sviven + іменник | svive + іменник | den/det svivne + іменник | svivne + іменник | svivande |
Походження
norrønt svífaЗначення та вживання
- snu seg i ein ring;gå rundt;dreie seg
Приклад
- hjulet byrja å svive;
- jorda sviv om sola
- gli til sida
Приклад
- bilen sveiv i svingen
- halde seg oppe i lufta utan å falle;
Приклад
- dei går berre og sviv i korridorane
Фіксовані вирази
- svive for einstå vagt for ein
- det sveiv for meg at eg hadde høyrt historia før
- svive og gågå smått og sakte;
halde fram uendra;
rusle og gå- takk, det sviv og går