Nynorskordboka
snoke
snoka
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å snokaå snoke | snokar | snoka | har snoka | snok!snoka!snoke! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| snoka + іменник | snoka + іменник | den/det snoka + іменник | snoka + іменник | snokande |
Походження
samanheng med snakeЗначення та вживання
- ta seg fram lydlaust på leiting etter noko;
Приклад
- gå og snoke og grave
- i overført tyding: leite etter noko utan å bli oppdaga
Приклад
- snoke rundt i leilegheita;
- snoke etter opplysningar i eit datasystem