Nynorskordboka
overskjøn, overskjønn
іменник середній
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| eit overskjøn | overskjønet | overskjøn | overskjøna |
| eit overskjønn | overskjønnet | overskjønn | overskjønna |
Значення та вживання
- nytt skjøn som overprøver eit tidlegare skjøn
- medlemer av ein domstol eller ei nemnd som står føre eit overskjøn (1)