Nynorskordboka
nybyggjar, nybyggar
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| ein nybyggar | nybyggaren | nybyggarar | nybyggarane |
| ein nybyggjar | nybyggjaren | nybyggjarar | nybyggjarane |
Значення та вживання
- person som ryddar og byggjar eit gårdsbruk eller annan bustad på ei ubygd tomt;
Приклад
- dei første nybyggjarane kom til dalen på 1600-talet
- nybyggjar (1) som buset seg ein stad som hovudsakleg eller opphavleg er folkesett av ei anna folkegruppe
Приклад
- norske nybyggjarar i Amerika;
- nybyggjarane fortrengde urbefolkninga