Nynorskordboka
kasuist
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| ein kasuist | kasuisten | kasuistar | kasuistane |
Походження
gjennom fransk, frå spansk; av mellomalderlatin casus (conscientiae) ‘(samvits)tilfelle’Значення та вживання
- person som er tilhengjar av eller kunnig i kasuistikk (2)
- person som resonnerer kasuistisk (2);