Nynorskordboka
kannik
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| ein kannik | kanniken | kannikar | kannikane |
Походження
norrønt kannúkr, frå mellomalderlatin, av latin canon ‘regel’; samanheng med kanon (1Значення та вживання
medlem av domkapittel;