Nynorskordboka
forstire
forstira
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å forstiraå forstire | forstirarforstirer | forstirte | har forstirt | forstir! |
| forstirar | forstira | har forstira | forstir!forstira!forstire! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| forstirt + іменник | forstirt + іменник | den/det forstirte + іменник | forstirte + іменник | forstirande |
| forstira + іменник | forstira + іменник | den/det forstira + іменник | forstira + іменник | |
Фіксовані вирази
- forstire seg påforsjå seg på, sjå seg blind på (noko)