kollbøtte
іменник чоловічий або жіночий
Походження
av fransk culbute, av cul ‘bakdel’ og buter ‘snuble’; påvirket av koll (1Значення та вживання
- det å rulle rundt (med hodet eller framdelen først);det å stupe kråke
Приклад
- slå baklengs kollbøtte;
- bilen gjorde kollbøtte og ble liggende med hjulene i været
- i overført betydning: brå omveltning eller endring
Приклад
- en miljøpolitisk kollbøtte