Bokmålsordboka
usurpator
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| en usurpator | usurpatoren | usurpatorer | usurpatorene |
Походження
fra latin av usurpare ‘skaffe seg ved bruk’Значення та вживання
person som raner til seg makt eller rettigheter;
jamfør usurpere