Bokmålsordboka
besmitte
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å besmitte | besmitter | besmitta | har besmitta | besmitt! |
| besmittet | har besmittet | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| besmitta + іменник | besmitta + іменник | den/det besmitta + іменник | besmitta + іменник | besmittende |
| besmittet + іменник | besmittet + іменник | den/det besmittede + іменник | besmittede + іменник | |
| den/det besmittete + іменник | besmittete + іменник | |||
Вимова
besmitˊteПоходження
fra lavtysk ‘tilsøle’Значення та вживання
gjøre uren, besudle
Приклад
- besmitte med synd