Bokmålsordboka
skrik
іменник середній
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| et skrik | skriket | skrik | skrikaskrikene |
Значення та вживання
det å skrike (2, 1);
lyd av skriking
Приклад
- skrik og skrål;
- sette i et skrik
- som etterledd i ord som
- fugleskrik
- ungeskrik
Фіксовані вирази
- mye skrik og lite ull
- store anstrengelser uten nyttige resultater
- mye oppstyr uten særlig grunn
- siste skriknyeste mote
- rysjer og volanger er siste skrik fra Paris