Bokmålsordboka
omprikle
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å omprikle | omprikler | omprikla | har omprikla | omprikl!omprikle! |
| ompriklet | har ompriklet | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| omprikla + іменник | omprikla + іменник | den/det omprikla + іменник | omprikla + іменник | ompriklende |
| ompriklet + іменник | ompriklet + іменник | den/det ompriklede + іменник | ompriklede + іменник | |
| den/det ompriklete + іменник | ompriklete + іменник | |||
Значення та вживання
plante ut, gi en plante større plass;
jamfør prikle (1)