Bokmålsordboka
avferdige
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å avferdige | avferdiger | avferdiga | har avferdiga | avferdig! |
| avferdiget | har avferdiget | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| avferdiga + іменник | avferdiga + іменник | den/det avferdiga + іменник | avferdiga + іменник | avferdigende |
| avferdiget + іменник | avferdiget + іменник | den/det avferdigede + іменник | avferdigede + іменник | |
| den/det avferdigete + іменник | avferdigete + іменник | |||