Bokmålsordboka
konsistorium
іменник середній
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| et konsistorium | konsistoriet | konsistorier | konsistoriakonsistoriene |
Походження
fra latin ‘samlingssted’; jamfør konsistensЗначення та вживання
- i den katolske kirken: råd som består av paven og kardinalene
- høyeste administrative myndighet ved universiteter i visse land