Bokmålsordboka
hui 2
іменник середній
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| et hui | huiet | hui | huiahuiene |
Значення та вживання
det å huie (1) en enkelt gang;
huiende rop
Приклад
- høre et hui;
- ungene kom med hui og skrik