Bokmålsordboka
fordufte
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å fordufte | fordufter | fordufta | har fordufta | forduft! |
| forduftet | har forduftet | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| fordufta + іменник | fordufta + іменник | den/det fordufta + іменник | fordufta + іменник | forduftende |
| forduftet + іменник | forduftet + іменник | den/det forduftede + іменник | forduftede + іменник | |
| den/det forduftete + іменник | forduftete + іменник | |||