Bokmålsordboka
velbegrunnet, velbegrunna
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| velbegrunna | velbegrunna | velbegrunna | velbegrunna |
| velbegrunnet | velbegrunnet | velbegrunnede | velbegrunnede |
| velbegrunnete | velbegrunnete | ||
Значення та вживання
som det er gode grunner for;
som er godt begrunnet
Приклад
- kjenne en velbegrunnet frykt;
- treffe en velbegrunnet avgjørelse