Avansert søk

2 treff

Nynorskordboka 2 oppslagsord

utmatting

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å svekkje eller vere svekt på grunn av hard påkjenning;
mangel på fysisk eller psykisk overskot;
jamfør matte (3
Døme
  • sige saman av utmatting;
  • brotet i metallstonga kom av utmatting

strabas

substantiv hankjønn

Uttale

straba´s

Opphav

gjennom tysk; frå italiensk ‘forrøyning’

Tyding og bruk

særleg i fleirtal: anstrengande eller trøyttande oppgåve;
påkjenning, slit, utmatting
Døme
  • kvile ut etter strabasane