Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
3 treff

Nynorskordboka 3 oppslagsord

rune 3

runa

verb

Opphav

av rune (1

Tyding og bruk

drive med trolldomskunstar;
trolle, spå
Artikkelside

run

substantiv inkjekjønn

Uttale

rønn

Opphav

frå engelsk ‘løp’

Tyding og bruk

  1. tilstrøyming, pågang, kø;
    Døme
    • det vart eit run etter billettar
  2. i idrettar som til dømes skateboard, vass-ski eller snøbrett: kvar einskild køyring i ein konkurranse
    Døme
    • han fekk tredjeplassen i det siste runet;
    • ho fall i alle runa
Artikkelside

rune 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt rún ‘løyndom, rune’

Tyding og bruk

  1. skriftteikn i det eldste germanske alfabetet
    Døme
    • riste runer
  2. magisk teikn;
    trolldomsteikn
Artikkelside