Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

misvising

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

vinkel mellom den sanne nordretninga og den retninga magnetnåla på eit kompass peikar;

deklinasjon (3)

deklinasjon

substantiv hankjønn

Opphav

frå latin; jamfør deklinere

Tyding og bruk

bøying eller bøyingsklasse av substantiv, adjektiv, determinativ og pronomen;
jamfør konjugasjon (1) og komparasjon (2)
Døme
- pugge deklinasjonar;
- deklinasjon av pronomen
i astronomi: vinkelavstand mellom himmelekvator og ein himmellekam, målt i grader
Døme
- sommarsolkverv er tidspunktet der sola når den største nordlege deklinasjonen
vinkel mellom den sanne nordretninga og den retninga magnetnåla til eit kompass peikar;
misvising
Døme
- i Tromsø er den magnetiske deklinasjonen seks grader

misvisande

adjektiv

Tyding og bruk

villeiande, urett (2, 1)
Døme
- misvisande opplysningar
som blir rekna frå eller som refererer seg til den magnetiske meridianen på ein stad;
jamfør misvising
Døme
- misvisande kurs