Avansert søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

kuriositet

substantiv hankjønn

Opphav

av latin curiositas ‘nyfikne’; jamfør kuriøs

Tyding og bruk

merkverdig ting;

sjeldsynt ting;

Døme

ho samla på kuriositetar;
saka var ein kuriositet;
som ein kuriositet nemnde han at han likte å byggje med lego

Faste uttrykk

for kuriositetens skuld
for moro skuld;
som ei artig tilleggsopplysing
desse sakene fortalde dei mest for kuriositetens skuld

snurrepiperi

substantiv inkjekjønn

Opphav

frå lågtysk ‘verdilause saker’

Tyding og bruk

kvardagsleg ting som har blitt sjeldan over tid og derfor interessant å samle på;
raritet, kuriositet
Døme
- tråle loppemarknader etter spesielle funn og snurrepiperi
unødvendige formalitetar eller detaljar;
pedanteri, dikkedarar
Døme
- dette er eit juridisk snurrepiperi

for kuriositetens skuld

Tyding og bruk

for moro skuld;

som ei artig tilleggsopplysing;

Sjå: kuriositet

Døme

desse sakene fortalde dei mest for kuriositetens skuld

raritet

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

merkeleg, sjeldsynt ting;

Døme

kjøpe raritetar;
språklege raritetar

kuriosum

substantiv inkjekjønn

Opphav

frå latin; jamfør kuriøs

Tyding og bruk

merkeleg ting;

Døme

nemne som eit kuriosum