Avansert søk

Nynorskordboka 7 oppslagsord

kringle 2

kringla

verb

Opphav

Tyding og bruk

leggje i ein kringel, ring;

gå i ring, boge

kringle 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt kringla

Tyding og bruk

søtt bakverk, ofte forma som ein ring eller som to ringar slynga i kvarandre
Døme
- kringle og bollar;
- kringle med mandelfyll
- - aniskringle
  - tertekringle
  - vasskringle
rund skive;
trinse på skistav
åttetalsforma knop (1

waleskringle

substantiv hokjønn

Uttale

veˊlskringle

Opphav

etter namnet på landet Wales

Tyding og bruk

luftig kringle (, 1) av tertedeig og vassbakkels

krinkel

substantiv hankjønn

Opphav

frå lågtysk; samanheng med kringle (

Tyding og bruk

bukting, slyng

Faste uttrykk

krinkel og krok
1. slyngingar, svingar
  stien gjekk i krinklar og krokar
2. bortgøymd stad;
  alle tenkjelege stader
  insekta kryp fram frå alle krinklar og krokar;
  kjenne kvar krinkel og krok i skuleverda

tertekringle

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

kringle (, 1) av tertedeig

aniskringle

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

kringle med anisfrø i

vasskringle

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

usukra kringle av deig sett med vatn