Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

dirr

substantiv hankjønn

Opphav

samanheng med dirre

Tyding og bruk

Døme

ein dirr i skjenegangen;
han hadde ein liten dirr i røysta

dirre

dirra

verb

Opphav

Tyding og bruk

vere i skjelvande rørsle (på same staden);

vibrere, skjelve

Døme

dirre av sinne;
lufta dirra over den varme asfalten

brukt som adjektiv
- dirrande bjørkelauv;
- ein dirrande tone;
- peike med ein dirrande finger;
- dirrande varme sommardagar