Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

substantiv inkjekjønn

atributˊt

frå latin , opphavleg perfektum partisipp av attribuere ‘tildele’; jamfør attribuere

i filosofi: eigenskap som er ein essensiell del av det som definerer eit objekt, ein person, eit konsept eller liknande;
grunneigenskap
symbolsk kjennemerke
Døme
- hamaren er attributtet til Tor
kroppsdel som kjønnsleg kjenneteikn (særleg om kvinnebryst);
konkret (kroppsleg) kjennemerke
Døme
- kvinnelege attributt;
- fysiske attributt skal ikkje vektleggjast i eit jobbintervju
i språkvitskap: ord eller ordgruppe (særleg adjektiv) som står direkte knytt (som underledd) til eit overordna substantiv;
jamfør attributiv

substantiv inkjekjønn

substantiv hankjønn

i språkvitskap: del av frase eller setning som karakteriserer ein overordna del;