Avansert søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

teistisk

adjektiv

Uttale

te-isˊtisk

Tyding og bruk

som gjeld teisme

teist 1

substantiv hankjønn

Uttale

te-isˊt

Opphav

jamfør teisme

Tyding og bruk

tilhengjar av teisme

monoteisme

substantiv hankjønn

Uttale

monote-isˊme

Opphav

gjennom fransk, frå gresk; jamfør mono- og teisme

Tyding og bruk

tru på ein einaste, personleg gud;

til skilnad frå panteisme og polyteisme

polyteisme

substantiv hankjønn

Uttale

polite-isˊme

Opphav

jamfør poly- og teisme

Tyding og bruk

tru på fleire gudar;

motsett monoteisme

ateisme

substantiv hankjønn

Uttale

ate-isˊme

Opphav

av gresk atheos ‘utan gud’; jamfør teisme

Tyding og bruk

manglande tru på ein gud eller gudar