Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

svoren

adjektiv

Opphav

Tyding og bruk

svært klar og tydeleg;

ope uttalt (tilhengjar eller motstandar av noko eller nokon);

heilhuga, erklært

Døme

han var ein svoren motstandar av nazismen

svor, svord

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt svǫrðr

Tyding og bruk

hud på svinekjøt;

jamfør fleskesvor

Døme

svoren på ribba vart sprø og god

erklært

adjektiv

Tyding og bruk

svært klar og tydeleg;

ope uttalt;

Døme

ein erklært motstandar av krigen

sorenskrivar

substantiv hankjønn

Opphav

opphavleg ‘(eid)svoren skrivar’

Tyding og bruk

frå 2002: leiar av tingrett
før 2002: domar (1) i heradsrett

ateist

substantiv hankjønn

Uttale

ateisˊt

Tyding og bruk

tilhengar av ateisme

Døme

ein svoren ateist

darwinist

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

tilhengjar av darwinismen

Døme

vere svoren darwinist