Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

stinkande

adjektiv

Opphav

Tyding og bruk

som luktar vondt

Døme

stinkande søppel

stinkador

substantiv hankjønn

Opphav

frå tysk, av stinken ‘stinke’

Tyding og bruk

dårleg, illeluktande sigar

stanke 1

stanka

verb

Tyding og bruk

lukte vondt;

stinke (1), tevje

stank

substantiv hankjønn

Opphav

frå lågtysk; av stinke

Tyding og bruk

sterk, vond lukt

Døme

kjenne stanken frå kloakken

sneke

sneka

verb

Tyding og bruk

lukte sterkt;

stinke

ose

osa

verb

Opphav

Tyding og bruk

dampe (1), dunste (2)
Døme
- det oser av kleda som tørkar
lukte sterkt og vondt;
stinke
Døme
- han oser av brennevin
i overført tyding: bere sterkt preg av;
vere full av;
stråle ut
Døme
- ho oste av forakt
sende ut os (1, 2);
ryke (1)
Døme
- lampa oser