Avansert søk

Nynorskordboka 1 oppslagsord

rugge

rugga

verb

Opphav

norrønt rugga

Tyding og bruk

røre seg att og fram på same stad;
setje i gyngande rørsle;
gynge (2, 1), vogge (2
Døme
- båten rugga;
- sitje og rugge i stolen;
- ho har rugga barnet i søvn
få til å flytte seg;
rikke (1), lee på
Døme
- rugge ein stein
gå med voggande gang
Døme
- han kom ruggande