Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

substantiv hankjønn

frå latin; jamfør deklinere

bøying eller bøyingsklasse av substantiv, adjektiv, determinativ og pronomen;
jamfør konjugasjon (1) og komparasjon (2)
Døme
- pugge deklinasjonar;
- deklinasjon av pronomen
i astronomi: vinkelavstand mellom himmelekvator og ein himmellekam, målt i grader
Døme
- sommarsolkverv er tidspunktet der sola når den største nordlege deklinasjonen
vinkel mellom den sanne nordretninga og den retninga magnetnåla til eit kompass peikar;
misvising
Døme
- i Tromsø er den magnetiske deklinasjonen seks grader

adjektiv

villeiande, urett (2, 1)
Døme
- misvisande opplysningar
som blir rekna frå eller som refererer seg til den magnetiske meridianen på ein stad;
jamfør misvising
Døme
- misvisande kurs