Avansert søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

substantiv hankjønn

selart der individa lever einskildvis i arktiske hav;

Erignathus barbatus

i utviklingslæra: det at dei best utrusta individa eller artene av dyr og planter lever vidare;

Sjå: utval

substantiv hokjønn

i filosofi: mengd av dei tinga (elementa, individa, gjenstandane) som fell inn under eit omgrep (1);

substantiv hankjønn eller hokjønn

frå lågtysk ‘natur, medfødd eigenskap’

eigenskapane til noko eller nokon;
slag (2, tilsnitt, type (1, 1)
Døme
- eit problem av åndeleg art;
- tilfelle av denne arta;
- skaden er av ei alvorleg art;
- køyretøy av forskjellig art
undergruppe av dyre- eller planteslekt der individa får einsarta avkom med evne til å få eige avkom
Døme
- ei art i bjørnefamilien;
- truga arter;
- ta vare på mangfaldet av arter
medfødd eigenskap;
(naturleg) anlegg
Døme
- det er vanskeleg å endre arta si

substantiv hankjønn

(retning innan psykologien som tek føre seg) samspelet mellom individa i ei gruppe