Avansert søk

Nynorskordboka 1 oppslagsord

eminent

adjektiv

Opphav

av latin presens partisipp av eminere ‘stå fram’

Tyding og bruk

eksepsjonelt god;

framståande, framifrå (1), ypparleg

Døme

ein eminent pianist;
ha ein eminent teknikk;
ho viste seg som ein eminent fotballspelar