Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

dys

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt dys

Tyding og bruk

lita steinrøys
gravkammer frå steinalderen

dyse

substantiv hokjønn

Opphav

gjennom tysk; frå slavisk dusja ‘ande, sjel’

Tyding og bruk

tut som regulerer væske eller gass som strøymer ut frå eit røyr

Døme

eit brannslukkingsanlegg med dyser i taket