Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

drog 1, dròg

substantiv hokjønn

Opphav

av dra

Tyding og bruk

seinvoren, lat eller doven person;
drog (2, 1), dråk (2)
Døme
- ei fæl drog
flokk (1), stim (2
Døme
- ei dròg med ungar
kort slede, særleg til stein
mengd eller last som ein dreg i ein gong
stad der ein dreg noko;
sti (2, tråkk (2, 2)
liten dal;
drag (10)
drette (3)

drog 2

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

lat og udugeleg person;
drog (1, 1), dråk (2)
i overført tyding: noko som er stort, tungt og tregt
Døme
- eit stort drog av ein fisk;
- køyre rundt i det gamle droget

droge

substantiv hankjønn eller hokjønn

Opphav

av fransk drogue; opphavleg frå nederlandsk ‘tørka stoff’

Tyding og bruk

råstoff av plante eller dyr som blir brukt til framstilling av legemiddel