Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

benefisert gods

Tyding og bruk

jordegods som frå gammalt låg under eit (kyrkjeleg) embete med disposisjonsrett for innehavaren;

Sjå: benefisert

benefisert

adjektiv

Opphav

av forelda benefisere, av latin benefacere ‘gjere godt’

Faste uttrykk

benefisert gods
jordegods som frå gammalt låg under eit (kyrkjeleg) embete med disposisjonsrett for innehavaren
benefisert sak
sak der det offentlege har gjeve fri sakførsle

disposisjonsrett

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

rett til å disponere (2) over noko;

Døme

ha disposisjonsrett over bankboka;
dei sat att med disposisjonsretten over namnet