Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no
, Bokmålsordboka og Nynorskordboka
Bokmålsordboka og Nynorskordboka
NB
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Meny
Hjelp
Om ordbøkene
Innstillinger
Kontakt oss
NB
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Avansert søk
Enkelt søk
Ordbøker
Begge ordbøkene
Bokmålsordboka
Nynorskordboka
Søk
Oppslagsord
Med bøyde former
Fritekstsøk
Ordklasse
alle
verb
substantiv
adjektiv
pronomen
determinativ
adverb
preposisjoner
konjunksjoner
subjunksjoner
interjeksjoner
Nullstill
Listevisning
Om avansert søk
3 treff
Nynorskordboka
3
oppslagsord
ættfar
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Tyding og bruk
mann som ei ætt nedstammar frå
;
stamfar
(1)
;
jamfør
ættmor
opphavsmann
,
stamfar
(3)
Artikkelside
stamfar
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Opphav
av
stam-
(2)
og
far
(
1
I)
Tyding og bruk
eldste kjende mann i ei slekt
eller
slektsgrein
;
ane
(
1
I)
av hankjønn,
ættfar
;
til skilnad frå
stammor
Døme
stamfaren til slekta kom til Bergen i 1722
;
stamfaren til menneska levde i Afrika
(hann)dyr som (hus)dyr nedstammar frå
Døme
den felles stamfaren til alle skjelpadder
;
oksen Tor er stamfar til halvparten av kyrne i bygda
i
overført tyding
: skapar,
opphavsmann
Døme
han er stamfaren til bluesen
i
overført tyding
: gjenstand eller fenomen noko har utvikla seg frå
Døme
dette kameraet er stamfaren til dei moderne speilreflekskameraa
Artikkelside
ættmor
substantiv
hokjønn
Vis bøying
Tyding og bruk
kvinne som medlemene av ei slekt stammar frå
;
jamfør
ættfar
(1)
Artikkelside