Avansert søk

373 treff

Bokmålsordboka 195 oppslagsord

nordnordvest

substantiv intetkjønn

Betydning og bruk

himmelretning midt mellom nord og nordvest

nordvest 2

substantiv intetkjønn

Betydning og bruk

himmelretning midt mellom nord og vest
Eksempel
  • en sur vind fra nordvest

nordmakedoner, nordmakedonier

substantiv hankjønn

Betydning og bruk

person fra Nord-Makedonia;

norrøn

adjektiv

Opphav

norrønt norrǿnn, norðrǿnn, opprinnelig ‘som kommer fra nord’

Betydning og bruk

som hører til eller gjelder den gamle vestnordiske kulturen i Norge, på Island og i de norske utbygdene i vest i middelalderen
Eksempel
  • norrøn mytologi;
  • norrønt språk;
  • islendingesagaene er perlene i den norrøne litteraturen

nordnorsk 1

substantiv hankjønn eller intetkjønn

Opphav

av nordnorsk (2

Betydning og bruk

dialekter som blir talt i Nord-Norge

nordpå

preposisjon

Betydning og bruk

  1. på, i eller til norddelen av
    Eksempel
    • vi så dem nordpå vidda
  2. brukt som adverb: på et sted i norddelen av et område, særlig om Nord-Norge:
    Eksempel
    • de bor nordpå et sted

nordost 2

substantiv intetkjønn

Betydning og bruk

himmelretning midt mellom nord og øst;

nordmed

preposisjon

Betydning og bruk

som er i nord ved siden av
Eksempel
  • veien går nordmed innsjøen

korngrense

substantiv hankjønn eller hunkjønn

Betydning og bruk

grense for hvor høyt over havet eller langt nord en kan dyrke korn (1)

hall 3

substantiv intetkjønn

Opphav

norrønt hallr m

Betydning og bruk

  1. hallende, skakk eller skjev stilling
    Eksempel
    • stå på hall
  2. sted som heller;
    Eksempel
    • det begynte å bli grønt nord i hallene

Nynorskordboka 178 oppslagsord

norrøn

adjektiv

Opphav

norrønt norrǿnn, norðrǿnn, opphavleg ‘som kjem frå nord’

Tyding og bruk

som gjeld eller høyrer til den gamle vestnordiske kulturen i Noreg, på Island og i dei norske utbygdene i vest i mellomalderen
Døme
  • norrøn mytologi;
  • norrønt språk;
  • islendingesogene er perlene i den norrøne litteraturen

nordside

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

side eller kant som snur mot eller ligg i nord
Døme
  • på nordsida av haugen

nordpå

preposisjon

Tyding og bruk

  1. på, i eller til den nordlege delen av
    Døme
    • nordpå bakken
  2. brukt som adverb: på ein stad i norddelen av eit område, særleg Nord-Noreg
    Døme
    • dei bur nordpå ein stad

nordover

preposisjon

Tyding og bruk

  1. i retning mot nord
    Døme
    • vegen går nordover sletta
  2. brukt som adverb: mot nord
    Døme
    • tenkje seg nordover til sommaren

nordnorsk 1

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

Opphav

av nordnorsk (2

Tyding og bruk

norske målføre som blir talte i Nord-Noreg

korngrense

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

grense for kor høgt over havet eller kor langt nord ein kan dyrke korn (1)

nørdst

adjektiv

Opphav

norrønt nørztr; opphavleg superlativ av nord (2

Tyding og bruk

som er lengst nord;
nordlegast;
motsett synst
Døme
  • den nørdste garden i bygda
  • brukt som adverb
    • Vardø ligg nørdst av dei to byane

føre 4

føra

verb

Opphav

norrønt fǿra, opphavleg ‘få til å fare’

Tyding og bruk

  1. flytte frå eitt punkt til eit anna;
    Døme
    • båten fører folk og gods;
    • gassen blir ført i land på Nord-Jæren
  2. vise veg frå eitt punkt til eit anna;
    gje tilgjenge (til)
    Døme
    • stigen fører opp på loftet;
    • den smale trappa som fører ned i kjellaren;
    • vegen fører opp til huset
  3. få til å nå ein viss tilstand eller situasjon;
    føre med seg, få til følgje;
    resultere i
    Døme
    • prisauken har ført til lågare forbruk;
    • eksponering for stoffet kan føre til alvorleg sjukdom;
    • krangling fører ingen stad;
    • ho har ført laget sitt til seier;
    • føre skam over familien
  4. påverke til å flytte seg i ei viss retning;
    Døme
    • føre buskapen på beite;
    • eg kan både føre og følgje i vals;
    • bli ført bort frå området;
    • musklane som fører tommelen og peikefingeren mot kvarandre;
    • føre vitne for retten
  5. Døme
    • føre ein hær;
    • kapteinen fører skipet
  6. drive med (over lengre tid);
    utføre, gjere
    Døme
    • partiet fører ein egoistisk politikk;
    • føre falske rykte;
    • føre gode grunnar for både det eine og det andre alternativet;
    • eg har ført samtaler med fleire ulike bankar;
    • føre krig;
    • føre eit sorglaust liv
  7. skrive ned systematisk eller etter kvart som noko skjer
    Døme
    • føre tilsyn med noko;
    • vi fører statistikk over import og eksport;
    • fører du dei nye namna på lista?
    • verksemda fører både budsjett og rekneskap
  8. ha til sals;
    vere utstyrt med
    Døme
    • forretninga fører ikkje denne vara;
    • vi har lenge ført mjølk frå to meieri;
    • skipet fører lanterne, segl og norsk flagg

Faste uttrykk

  • føre an
    gå i brodden (for);
    gå først
    • det var ungdomane som førte an i kampen mot krigen;
    • sjefen førte an ut døra
  • føre bak lyset
    narre, lure, villeie
  • føre fram
    • gje (positivt) resultat;
      lykkast
      • omlegginga førte fram;
      • vi må vurdere kva tiltak som faktisk fører fram
    • spele eller syne fram eit skodespel eller liknande;
      framføre (2
  • føre med seg
    få som følgje, resultat eller konsekvens
    • tiltaket fører ingenting godt med seg;
    • parasitten som fører med seg sjukdomen
  • føre opp
    • byggje (ei bygning)
      • planen er å føre opp fleire store leilegheitskompleks i området
    • skrive ned på liste eller liknande
      • alternativa skal førast opp i prioritert rekkjefølgje;
      • prosjektet blir ført opp som ein eigen post i budsjettet
  • føre over
    overføre
    • føre over mannskap til ei anna avdeling;
    • kan eg føre over dei siste feriedagane til neste år?
    • han førte over fleire tusen kroner til sparekontoen
  • føre seg
    te seg, oppføre seg;
    fare fram
    • ho fører seg med ære;
    • eg har alltid blitt lært opp til å føre meg fint

magasinfylling

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

(mål for) mengd vatn som er fylt i eit magasin (2)
Døme
  • Nord-Noreg hadde den høgaste magasinfyllinga i år

løpstikke

substantiv hokjønn

Opphav

gjennom dansk løvstikke; frå latin levisticum ‘som stammar frå Liguria (i Nord-Italia)'

Tyding og bruk

høg krydderplante i skjermplantefamilien;
Levisticum officinale