Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
41 treff

Nynorskordboka 41 oppslagsord

utstilling

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

  1. det å stille ut (varer, kunstverk eller liknande);
    framsyning
    Døme
    • ha utstilling av måleri
  2. samling av utstilte ting
    Døme
    • sjå utstillinga;
    • gå på utstillingar

Faste uttrykk

  • sitje på utstilling
    sitje lett synleg for folk (og slik at ein kjenner seg brydd)
Artikkelside

vandreutstilling

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

utstilling (2) som blir flytta frå stad til stad;
ambulerande utstilling
Artikkelside

vindaugsutstilling

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

Døme
  • gå i byen og sjå på vindaugsutstillingar
Artikkelside

separatutstilling

substantiv hokjønn

Opphav

av separat

Tyding og bruk

utstilling av arbeid av ein særskild kunstnar
Artikkelside

særeigen

adjektiv

Tyding og bruk

særmerkt, spesiell
Døme
  • ei særeiga røyst;
  • ei heilt særeiga utstilling
Artikkelside

sølvalder, sylvalder

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

førestilling om ein mindre kreativ eller original periode etter ein gullalder (2)
Døme
  • ei utstilling av kunst frå russisk sølvalder;
  • lyrikken har gått frå gullalderen til sølvalderen
Artikkelside

få/stelle/lage i stand

Tyding og bruk

lage til, organisere;
ordne;
Sjå: stand
Døme
  • vi stelte i stand til fest;
  • ho fekk i stand eit stort selskap;
  • ho laga i stand ei utstilling
Artikkelside

stand 2

substantiv hankjønn

Uttale

stand, stænd

Opphav

frå engelsk; same opphav som stand (1

Tyding og bruk

plass eller bord for utstilling, informasjon og sal
Døme
  • firmaet hadde eigen stand på utstillinga;
  • ho stod på stand og delte ut flygeblad
Artikkelside

stand 1

substantiv hankjønn

Opphav

av eldre stande, jamfør stå (3

Tyding og bruk

  1. orden, skipnad
    Døme
    • huset var i god stand;
    • bilen er i køyrande stand
  2. sosial rang, status (1)
    Døme
    • i hennar stand og stilling;
    • gifte seg under sin stand
  3. i jakt: det at ein jakthund står stille for å vise jegaren kvar viltet er
    Døme
    • fuglehunden fekk stand
  4. etterledd som karakteriserer kvar eller korleis noko står eller er;
  5. etterledd som karakteriserer sivilstand;

Faste uttrykk

  • få/stelle/lage i stand
    lage til, organisere;
    ordne
    • vi stelte i stand til fest;
    • ho fekk i stand eit stort selskap;
    • ho laga i stand ei utstilling
  • gjere seg i stand
    gjere seg klar;
    førebu (1) seg
    • eg dusja og gjorde meg i stand til festen;
    • skulen gjorde seg i stand til å ta imot dei nye elevane
  • halde stand
    stå fast;
    ikkje gje etter eller svikte
    • soldatane heldt stand under åtaket;
    • kulda held stand ut veka
  • kome i stand
    bli skipa eller arrangert
    • avtalen kom i stand etter lange forhandlingar
  • setje/gjere i stand
    få i orden;
    ordne, reparere
    • dei sette i stand huset;
    • han gjorde i stand romma
  • vere i stand til
    ha krefter eller makt til;
    orke, makte;
    greie
    • dei må vere i stand til å gjere arbeidet sjølve;
    • han er ikkje i stand til å kome på jobb i dag
  • vere ute av stand til
    ikkje ha krefter eller makt til;
    ikkje makte, ikkje orke
    • ho er ute av stand til å forsørgje seg sjølv
Artikkelside

sjå 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt sjá

Tyding og bruk

  1. det ein ser;
  2. utstilling (2), særleg av dyr
      • som etterledd i ord som
      • fesjå
Artikkelside