Avansert søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

adjektiv

adjektiv

norrønt sér, opphavleg ‘for seg, særskild’, dativ av refleksivt pronomen sik

som merkjer seg ut;
eigen, rar;
spesiell
Døme
- det var eit sært tilfelle;
- ha sære meiningar;
- vere sær av seg
vanskeleg og gjere til lags;
furten, grinete
Døme
- vere sær og vanskeleg
brukt som adverb: for seg sjølv;
særskilt, utskilt
Døme
- eg kan ikkje få det sær;
- leggje noko sær

substantiv ubøyeleg

gjennom fransk, frå gresk; samanheng med urin

sluttprodukt ved nedbryting av nitrogenhaldige stoff i kroppen (danna i levra og utskilt i urinen)

substantiv inkjekjønn

særleg i fysiologi: stoff som er utskilt