Avansert søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

substantiv inkjekjønn

det å falle tilbake (3) i ein tidlegare (dårlegare) tilstand
Døme
- ho fekk eit tilbakefall
i jus: det at noko går tilbake (3) til den tidlegare eigaren;
heimfall

substantiv hankjønn

frå fransk

person (alkoholikar, brotsmann) som får tilbakefall

substantiv inkjekjønn

frå latin, av recidere, av re- og cadere ‘falle’

tilbakefall (i sjukdom, til brotsverk)

substantiv inkjekjønn