Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

svoger

substantiv hankjønn

Opphav

frå lågtysk; samanheng med sviger-

Tyding og bruk

bror til ektefellen eller sambuaren;
verbror
mann som er gift eller sambuar med eit sysken av ein sjølv
mann som er gift eller sambuar med eit sysken av ektefellen eller sambuaren

onkel

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom fransk; frå latin avunculus ‘morbror’

Tyding og bruk

bror eller svoger til far eller mor;
farbror, morbror
Døme
- mor har to brør og far tre, og dei er onklane mine;
- onkel Pål er gift med farsystera mi
(eldre) mannleg slektning;
mann som underheld eller leier leik med barn
Døme
- ein populær onkel i barnetimen
brukt som nemning for politi
Døme
- onkel politi

Faste uttrykk

rik onkel
person, bedrift eller liknande som bidreg til å styrkje økonomien
fotballaget treng ein rik onkel

tilkomande, tilkommande

adjektiv

Tyding og bruk

om person som skal bli familiemedlem: framtidig
Døme
- min tilkomande mann;
- hans tilkomande svoger
brukt som substantiv: framtidig ektefelle
Døme
- ho møtte sin tilkomande på eit møte

verbror

substantiv hankjønn

Opphav

Tyding og bruk

svigerbror

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

verbror, svoger

måg

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt mágr

Tyding og bruk