Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

straff

substantiv hokjønn

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

rådgjerd eller gjengjeld for brotsverk, misgjerd eller ulydnad;

refsing, tukting

Døme

mild straff;
få straff som fortent

- disiplinærstraff
- dødsstraff
- fengselsstraff
- tilleggsstraff

Faste uttrykk

sone straffa si
sitje i fengsel;
bøte for ei misferd

straffe 1

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

ekstra spark, slag eller kast beint på mål som eit lag får tildelt når ein motspelar bryt visse reglar i eige straffefelt;

straffekast, straffeslag, straffespark

Døme

dømme straffe;
brenne ei straffe;
skåre på straffe

generalpreventiv

adjektiv

Tyding og bruk

som verkar allment førebyggjande eller hindrande;

allmennpreventiv

Døme

det må vere strenge straffer av generalpreventive omsyn