Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

skyffel

substantiv hankjønn

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

jern (3) med langt skaft til å fjerne ugras med
Døme
- reinske ugras med skyffel
reiskap til å rydde snø med

skuffel

substantiv hokjønn

Opphav

frå lågtysk; samanheng med skuffe (

Tyding og bruk

reiskap til å moke eller jamne med;

moke (, skyffel (2)

skyfle

skyfla

verb

Tyding og bruk

skrape eller skyve med skyffel
Døme
- skyfle isen fri for snø
i overført tyding: sende vekk
Døme
- mor og barn blir skyfla ut frå barselavdelinga for tidleg