Avansert søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

segregasjon

substantiv hankjønn

Opphav

frå engelsk; av latin segregare ‘skilje ut’

Tyding og bruk

det å halde ulike folkegrupper i eit land eller område frå kvarandre, særleg kvite og farga;

jamfør apartheid (2)

segregering

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å halde ulike befolkningsgrupper i eit land eller område frå kvarandre basert på hudfarge, rase, religion eller liknande;
segregasjon;
jamfør apartheid (2)
inndeling i grupper basert på etnisk bakgrunn, språk, religion, sosial bakgrunn eller liknande
Døme
- segregeringa aukar i byane;
- skulen arbeider aktivt mot segregering

segregere

segregera

verb

Opphav

frå engelsk

Tyding og bruk

halde grupper frå kvarandre, basert på rase, religion, kjønn eller liknande;

jamfør segregasjon;

til skilnad frå integrere (1)

Døme

i Sør-Afrika segregerte dei samfunnet;
dei segregerer elevane i ei jenteklasse og ei guteklasse

brukt som adjektiv:
- segregert undervisning

segregasjonist

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

tilhengjar av segregasjon

raseskilje

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

det å halde menneske med ulik hudfarge eller etnisitet skilde frå kvarandre ved hjelp av diskriminerande lover eller haldningar;

jamfør rase (, 2) og apartheid