Avansert søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

rotekopp

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør kopp (

Tyding og bruk

person som ikkje held orden på sakene sine;

sosekopp

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som har dårleg orden på sakene sine;

rotekopp, rotehovud;

jamfør kopp (, 3)

uforbetreleg

adjektiv

Tyding og bruk

som ikkje kan eller vil bli betre eller endre seg;

jamfør forbetre

Døme

ein uforbetreleg rotekopp

rotehovud

substantiv inkjekjønn

Opphav

Tyding og bruk

person som tenkjer uklart og ikkje greier å styre tankeverksemda si;

kopp 2

substantiv hankjønn

Opphav

av lågtysk kop ‘hovud’

Tyding og bruk

halvrundt hovud på nagle
kortside av murstein
brukt som etterledd i personnemningar;
i ord som masekopp, rotekopp og sosekopp