Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

proklama

substantiv inkjekjønn

Opphav

frå mellomalderlatin; samanheng med proklamere

Tyding og bruk

i jus: kunngjering til kreditorar eller arvingar om at dei må melde krava sine innan ein viss frist;

jamfør preklusiv

preklusiv

adjektiv

Opphav

Faste uttrykk

preklusivt proklama
offentleg kunngjering om at krav, særleg i dødsbu, fell bort dersom dei ikkje blir melde i rett tid