Avansert søk

Nynorskordboka 7 oppslagsord

monarki

substantiv inkjekjønn

Opphav

av gresk monarkhia ‘einevelde’; jamfør -arki

Tyding og bruk

styreform der ein konge, ei dronning eller ein annan fyrste er øvste representant for staten
Døme
- konstitusjonelt monarki
stat som har monarki (1)
Døme
- Noreg er eit monarki

rojalistisk

adjektiv

Tyding og bruk

som er positiv til monarkiet;

rojalist

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

tilhengjar av monarkiet

rojalisme

substantiv hankjønn

Opphav

frå fransk, av royal ‘kongeleg’

Tyding og bruk

det å vere tilhengjar av monarkiet;

truskap til kongedømet

monarkisk

adjektiv

Tyding og bruk

som gjeld monarkiet

Døme

monarkisk styreform

monarkist

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

tilhengjar av monarkiet

erkehertug

substantiv hankjønn

Opphav

frå tysk

Tyding og bruk

frå 1453: prinsetittel i det habsburgske monarkiet i Austerrike;

jamfør erke- (1)